Гісторыя Баржомі

Мінеральныя крыніцы Баржомі былі выяўленыя больш за тысячу гадоў таму. Пра гэта сведчаць знойдзеныя ў пачатку XX стагоддзя 7 каменных ваннаў, датаваныя пачаткам першага тысячагоддзя нашай эры. Мяркуючы па ўсім, у тыя часы гэтую ваду выкарыстоўвалі менавіта для купання, а не для піцця. Затым крыніцы былі зноў надоўга забытыя, а месцы, дзе яны размешчаны, - закінутыя.

Другое жыццё крыніцау, на здзіўленне, далі вайскоўцы: ў 1829 г. у «Баржомі» быў раскватараваны Херсонскі грэнадзёрскі полк. Аднойчы салдаты знайшлі ў лесе на правым беразе ракі Баржомкi крыніца мінеральнай вады. Палкоўнік П. Папоў зацікавіўся, загадаў яго расчысціць і вазіць ваду ў бутэльках ў полк. Пакутуючы захворваннем страўніка, ён першы апрабаваў на сабе дзеянне мінеральнай вады, якое апынулася гэтак дабратворна, што ён загадаў абнесці крыніцу камянямі і пабудаваць непадалёк лазню і невялікі домік для сябе.

У 1837 г. Херсонскі полк быў зменены палком грузінскіх грэнадзёраў. Палкавы лекар Амір пачаў даследаваць склад і дзеянне мінеральнай вады з крыніцы. Ён жа паслаў першыя пробы вады ў Пецярбург і Маскву.

Да 1841 вада стала ўжо настолькі вядомай, што намесьнік цара на Каўказе прывёз на лячэнне ў Баржомі сваю хворую дачку. Чым яна пакутавала, гісторыя замоўчвае, аднак вада ёй моцна дапамагла, у гонар чаго намесьнік і назваў першую крыніцу Кацярынінскай, па імя дачкі, а другі - знойдзены і добраўпарадкаваны да гэтага часу – Яуген’евскай, у свой гонар.

У 1850 г. у Баржомі быў разбіты Парк мінеральных вод, а ў 1854-м пачата будаўніцтва першага разлiвачнага заводу.

Тым часам слава аб гаючых крыніцах абляцела ўжо ўсю Расію. Баржомі стала расці. Будаваліся новыя палацы, паркі, скверы, гасцініцы. Праведзеная ў 1894 чыгуначная галінка ад Хашуры да Баржомі значна палепшыла паведамленне - да гэтага ездзілі на фаэтонах, запрэжаных коньмі, і шлях з Тбілісі ў Баржомі займаў каля 8-9 гадзін.

У 1894 г. Міхаіл Раманаў будуе разлiвачны завод у Парку мінеральных вод. Завод прапрацаваў да 50-х гадоў XX стагоддзя, спраўна разліваючы ваду, вядомую да гэтага моманту ўжо па ўсім свеце.

У 1896 быў адкрыты першы шкляны завод. Бутэлькі там выдзімалі ўручную да 1950 г.

У 1904 атрымалася часткова механізаваць вытворчасць «Баржомі». Выдзіманне шкла ўсё яшчэ рабілася ўручную, аднак разліў ўжо стаў механічным. Тым жа годам датуецца аб'яву ў газеце аб «продажы мінеральнай вады« Баржомі »вагонамі». Разліў вады ідзе на ўсю моц - калі ў 1854 з Баржомі было вывезена за ўсё 1350 бутэлек, то ў 1905 г., пасля наладжвання вытворчасці, вываз дасягнуў ужо за 320 тысяч бутэлек, а ў 1913-м і зусім пераваліў за 9 мільёнаў.

Саветызацыя Грузіі не зменшыла папулярнасці «Баржомі». Змянілася толькі эліта і статус адпачывальнікаў: Раманава змяніў Сталін, які таксама вельмі любіў гэтую ваду. Крэмль не праводзіў без «Баржомі» ні аднаго мерапрыемства.

«Адліга» 1960-х гадоў дала «Баржомі» яшчэ адзін шанец набыць імя за мяжой. У 1961 г. 423 тысячы бутэлек «Баржомі» экспартаваліся ў 15 краін свету, уключаючы ЗША, Францыю, Аўстрыю. У 1980-я гады продаж «Баржомі» дасягнула 400 мільёнаў бутэлек, і гэтая вада была самай папулярнай на тэрыторыі СССР.

У 1990-1995 гг. вытворчасць моцна скарацілася з-за ўнутраных эканамічных цяжкасцяў у Грузіі. Але пачынаючы з 1995 г., калі кампанія «Georgian Glass & Mineral Water Co. NV »аднавіла вытворчасць« Баржомі »на двух разлiвачных заводах, вытворчасць вады узрасла ў 40 разоў, і цяпер гэты багаты дар грузінскай прыроды ведаюць у 30 краінах свету.