Muzeum

“Okres Gołowiński”

  • 1816 – pułk Chersońskich grenadierów stacjonuje nieopodal doliny Borjomi.     Jego żołnierze odkrywają źródło wody mineralnej Brojomi.
  • 1834 –miejsce Chersońskiego pułku zajmuje pułk Gruzinów.Doktor Amirov zaczyna badać skład i właściwości wody ze źródła, wysyła jej pierwsze próbki do najlepszych instytutów medycznych w Sankt Petersburgu i Moskwie.
  • 1841 г. – Carski gubernator Kaukazu przywozi swoją chorą córkę na leczenie, a po jej powrocie do zdrowia jedno ze źródeł nazywa źródłem Katarzyny a drugie od jego imienia Eugenowskim
  • 1842 г. - Amirov występuje do gen.Gołowina o zgodę na budowę kurortu w Borjomi. Zaczyna się okres budowy infrastruktury Borjomi.

“Okres Woroncowski”

  • 1846 – Nowy, carski gubernator Transkaukazji M. Woroncow zwraca uwagę na  tamtejsze wody mineralne. Kurort staje się jego letnią rezydencją. Woroncow buduje domy, uzdrowiska, łaźnie parki, kościoły, hotele, drogi i mosty. Ustanawia połączenia pocztowe i telefoniczne z Tbilisi.
  • 1850 – Pierwsza próba eksportu butelkowanej wody z kurortu. Farmaceuta z wojskowego lekarza Zacharow rozlewa wodę do 1300 okrągłych półlitrowych buteleki wysyła je na sprzedaż do Tibilisi. W międzyczasie w Borjomi powstaje park wody mineralnej.

“Okres Romanowski”

  • 1862 – Gubernatorem Transkaukazji zostaje wielki książe Michał Romanow i wybiera on Borjomi na swoją letnią rezydencję. Następuje okres wzmożonej rozbudowy kurortu z infrastrukturą na poziomie tego w Karlsbad. W tym samym czasie lecznicze właściwości wody mineralnej Borjomi zostają zbadane i potwierdzone przez instytuty w Rosji.
  • 1890 – W parku wody mineralnej zaczyna funkcjonować pierwsza rozlewnia.
  • 1896 – Zostaje otwarta pierwsza huta szkła. Produkuje 10-12 milionów butelek rocznie.
  • 1899 – W Borjomi powstaje pierwsza elektrownia o mocy 3 tys. koni mechanicznych. Produkuje ona prąd dla wąwozu Borjomi, jak i dla trzech okolicznych regionów.
  • 1900 – Do Borjomi przyjeżdża chemik F. Moldsnhauer, który opracowuje metody zachowania fizycznych i chemicznych właściwości wody rozlewanej do butelek. Naukowiec proponuje dodać do wody dwutlenku węgla. Metoda ta pozwala eksportować Borjomi za granicę.
  • 1904 – Rozlewanie Borjomi zostaje zmechanizowane.
  • 1905 – Po usprawnieniu produkcji eksport Borjomi osiąga 320 tys. Butelek rocznie
  • 1907 – Borjomi otrzymuje certyfikat w Spa (Belgia).
  • 1909 – Borjomi zostaje nagrodzona złotym medalem w Kazaniu.
  • 1911 – Borjomi otrzymuje dyplom uznania w Dreźnie (Niemcy)
  • 1921 – Borjomi otrzymuje status miasta

    Czasy sowieckie

  • 1953 – Niedaleko miejsca gdzie w 1890 Michał Romanow zbudował pierwszą rozlewnię Borjomi, powstaje nowoczesna rozlewnia Nr.1.
  • 1961 – Borjomi jest eksportowana do 15 krajów, w łącznej ilości 423 tys. butelek rocznie
  • 1969 – Powstaje rozlewnia Nr.2 .
  • lata1980 - 1990t – Sprzedaż Borjomi osiąga 400 millionów butelek rocznie.

Dzisiaj

  • 1995 – Rozpoczyna się nowa era dla Borjomi – do fabryki wkraczają nowi inwestorzy.
  • 1997 – Rozlewnie Nr.1 i Nr.2 zostają zmodernizowane. Firma kupuje hutę szkła w miejscowości Khashur, znajdującej się 30 km od Borjomi, która także zostaje zmodernizowana.
  • 1998 г. – Rozlewnia Nr.2 rozpoczyna produkcję Borjomi w plastikowych butelkach.
  • 1999 – W rozlewni Nr.2 Rozpoczyna się produkcja niegazowanej wody Borjomi Springs.
  • 2002 – Rozlewnia Nr.2 rozpoczyna produkcję niegazowanej wody mineralnej Bakuriani w 5-litrowych, a w  2008 – 6-litrowych butelkach.
  • 2004 – Rozpoczyna sie drugi etap unowocześniania fabryk. Zainstalowana zostaje nowa, spełniająca standardy unijne linia rozlewnicza.Budynki fabryki zostają odnowione.
  • 2005 – produkcja Borjomi sięga 200 millionów butelek rocznie
  • 2007 – Znana firma audytorska Bureau Veritas dokonuje przeglądu fabryk, a Borjomi otrzymuje Międzynarodowy Certyfikat Bezpieczeństwa i Jakości Produkcji ISO 22000.